ازتهي سرشار
پيش از آب و گل من مهر توام بر دل بود/با خود آوردم از آنجا نه به خود بربستم
قاصدک
يکي از اولين شعرهايي که خيلي ازش خوشم اومد و منو به شعر مخصوصا شعر نو علاقه مند کرد شعر قاصدک از مرحوم اخوان ثالث بود. اين شعر در واقع مقدمه اي شدتامن به مطالعه ي شعرهاي اخوان بپردازم و کم کم خيلي با اين شعرها انس بگيرم. شايد الان 7 يا 8 ساله که خوندن شعرهاي اخوان به يکي از لذت هاي اوقات تنهايي من تبديل شده. غير از اخوان بيشتر شعرهاي فروغ رو خوندم و گاهي هم با سهراب و نادرپور و ... خلوت کردم.
اما مساله اي که مهمه اينه که اگه قاصدک نبود و من با اين شع برخوردي نداشتم شايد دنبال شعر اخوان نمي رفتم و اونوقت اين علاقه اي که به شعر نو دارم ديگه بوجود نمي اومد. بنابراين اصلا نتونستم راضي بشم که قاصدک توي وبلاگم جايي نداشته باشه و تصميم گرفتم توي همين پست هاي اول قرارش بدم.
همه ي دوستان رو هم به مطالعه ي شعرهاي اخوان بخصوص اشعار دو گنجينه ي آخر شاهنامه و زمستان دعوت مي کنم.
قاصدک
قاصدک! هان چه خبر آوردي؟
از کجا ، وز که خبر آوردي؟
خوش خبر باشي، اما، اما
گرد بام و در من بي ثمر ميگردي
از کجا ، وز که خبر آوردي؟
خوش خبر باشي، اما، اما
گرد بام و در من بي ثمر ميگردي
انتظار خبري نيست مرا
نه ز ياري نه ز ديار و دياري - باري،
برو آنجا که بود چشمي و گوشي با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند،
قاصدک،
در دل من همه کورند و کرند.
نه ز ياري نه ز ديار و دياري - باري،
برو آنجا که بود چشمي و گوشي با کس ،
برو آنجا که تو را منتظرند،
قاصدک،
در دل من همه کورند و کرند.
دست بردار از اين در وطن خويش غريب.
قاصدک تجربه هاي همه تلخ،
با دلم مي گويند
که دروغي تو، دروغ؛
که فريبي تو، فريب؛
قاصدک تجربه هاي همه تلخ،
با دلم مي گويند
که دروغي تو، دروغ؛
که فريبي تو، فريب؛
قاصدک! هان ، ولي ... آخر ... ايواي!
راستي آيا رفتي با باد؟
با توام، آي ! کجا رفتي؟ آي ... !
راستي آيا جايي خبري هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمي ، جايي؟
راستي آيا رفتي با باد؟
با توام، آي ! کجا رفتي؟ آي ... !
راستي آيا جايي خبري هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمي ، جايي؟
در اجاقي - طمع شعله نمي بندم - خردک شرري هست هنوز؟
قاصدک!
ابرهاي همه عالم شب و روز
در دلم ميگريند.
ابرهاي همه عالم شب و روز
در دلم ميگريند.