شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد
فريبنده زاد و فريبا بميرد
شب مرگ، تنها نشيند به موجي
رود گوشه اي دور و تنها بميرد
در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
كه خود در ميان غزل ها بميرد
گروهي برآنند كاين مرغ شيدا
كجا عاشقي كرد،آن جا بميرد
شب مرگ، از بيم آن جا شتابد
كه از مرگ غافل شود تا بميرد
من اين نكته گيرم كه باور نكردم
نديدم كه قويي به صحرا بميرد
چو روزي ز آغوش دريا برآمد،
شبي هم در آغوش دريا بميرد
تو درياي من بودي آغوش واكن
كه مي خواهد اين قوي زيبا بميرد از پنجره هاي زندگاني - دكتر مهدي حميدي شيرازي
2
نوشته شده در سه شنبه 14 آبان1387ساعت
11:38 AM توسط سعيد كرماني
|
