اين شعر به نظرم خيلي جالب اومد...

اي خر كه بسته اند به گردونه اي تو را   /     و اندر بهاي مشت جويي بار مي كشي

نام من است اشرف مخلوق و تو ز پي   /    نام   حمار  "يحمل  اسفار"   مي كشي

بهتان  بس  بزرگ  كه بر ما  نهاده اند     /     دانم  تو نيز  زين سخن  آزار مي كشي

اشرف تويي كه درپي رنج كسان نه اي   /     گر چه ستم ز خلق به خروار مي كشي

نشنيده ام  كه نوع تو ريزند خون هم     /     نشنيده ام كه كينه به هر كار مي كشي

پشت از فشار،ريش و دل ازچوب كين غمين   /    بار بشر  بدين تن  افگار  مي كشي

ما و تو سخره ايم در اين كارگاه صنع        /        تنها نه بار دهر تو دشوار مي كشي

من رنج مي برم تو اگر بار مي بري         /        من خوار ميزيم تو اگر خار مي كشي

صد كوه غم بر اين دل نازك نهاده اند        /         خرم تويي كه بار بهنجار مي كشي

تو نيك بخت تر كه غم حال مي خوري       /        ني رنج نامده نه غم پار مي كشي

آزادتر ز من به زمين گام مي نهي        /          هر دم ملامتي نه ز اغيار  مي كشي

من لب ز بيم بر  نتوانم گشاد  و  تو        /           فريادها به هر سر بازار مي كشي

جانت ز دست مردم دون نيست در عذاب   /  هر رنج مي كشي به تن زار مي كشي

پايان كار اگر نگري هم تو بهتري            /       زان رو كه بار عمر نه بسيار مي كشي

افزون ز بيست سال نماني  و  زان سپس    /      نه انتظار جنت  و نه  نار مي كشي

در ژرفناي ملك عدم فارق از حساب    /   خوش مي چمي و خيمه به گلزار مي كشي

انديشمند بزرگ معاصر مرحوم دكتر احمد علي رجايي بخارايي